Analog Stories: Nice Solo Trip

Analog Stories to seria, która, na przekór biurom podróży i popularnym destynacjom, zabierze Cię w miejsca bardziej nieoczywiste – być może zaskakujące, z pewnością zachwycające.

Pozostając przy temacie Lazurowego Wybrzeża — bo trudno od niego odejść, kiedy czerwcowe dni tak bardzo do niego zapraszają — tym razem oddajemy głos Laurze. Naszej przyjaciółce, która wzięła kosmetyczkę Caiman i pojechała do Nicei sama.

Solo trip to zupełnie inny sposób podróżowania. Nie ma kompromisów co do restauracji, negocjowania planów ani dopasowywania się do cudzego tempa. Jest tylko Ty, dobra playlista i tyle czasu, ile chcesz spędzić na targu wąchając lawandę albo siedząc przy kieliszku wina i słuchając rozmów, których nie rozumiesz — ale nie musisz.

Nieoczywiste nie zawsze znaczy nieznane. Czasem znaczy: znane miejsce, zobaczone po raz pierwszy naprawdę.

Zapytałyśmy Laurę, co poleca. Oto jej odpowiedź.

Kawa, targ i poranny rytuał

Dzień dobrze zacząć w Big Boy Café — niewielkiej kawiarni z żółtymi kafelkami i dobrą kawą, którą pijesz obserwując, jak miasto wchodzi w swój rytm. Stamtąd niedaleko do J. Multari — piekarni, w której wypieki są powodem, dla którego warto wstawać wcześnie.

Obowiązkowym punktem poranka jest Cours Saleya — jeden z najpiękniejszych i najbardziej żywych targów na Lazurowym Wybrzeżu. Kwiaty, przyprawy, warzywa i oliwki, przy których nie da się nie stanąć dłużej. Są tu odmiany, których nigdzie indziej nie znajdziesz: mięsiste, słone, idealne do zjedzenia na miejscu albo zabrania na wieczorny piknik na plaży.

Miasto do chodzenia

Nicea nagradza tych, którzy się nie spieszą. Stare Miasto — Vieille Ville — to labirynt wąskich uliczek z fasadami w kolorach ochry, różu i terrakoty. Laura stworzyła specjalnie na ten trip playlistę „Roaming around the city on a sunny day" i puściła ją w shuffle. Muzyka prowadziła przez nasłonecznione uliczki, przypadkowe zakątki i miejsca, do których żaden przewodnik by nie zaprowadził.

Na słodki przerywnik warto wstąpić do Glacier Fenocchio — jednej z najstarszych lodziarni w Nicei, słynącej z nieoczywistych smaków. Rozmaryn, oliwki, lawenda, róża — brzmi prowokacyjnie, smakuje zaskakująco dobrze.

Przy stole

Nicea to miasto, w którym posiłki się przedłużają — i słusznie. Babel Babel to adres na długi lunch: klimatyczne miejsce, kuchnia śródziemnomorska i atmosfera, która sprawia, że trudno wychodzić. Wieczorem warto zajrzeć do Casa Leya — wszystko z truflami, makaron truffle madness jako pozycja obowiązkowa.

Na wieczorne wino najlepszym adresem jest Les Distilleries Idéales — bar na Cours Saleya, który wieczorami wypełniają miejscowi. Czytają gazety, piją wino, rozmawiają — wszyscy się znają. Można tu siedzieć godzinami, słuchając francuskiego gwaru i obserwując przechodzących ludzi.

Wycieczka do Saint-Jean-Cap-Ferrat

Jeden dzień warto poświęcić na wycieczkę do Saint-Jean-Cap-Ferrat i willę Ephrussi de Rothschild. To renesansowy pałac zbudowany na początku XX wieku przez Béatrice de Rothschild — kolekcjonerkę i mecenaskę sztuki. Willa mieści muzeum z kolekcją porcelany, mebli i dzieł sztuki, otoczone dziewięcioma tematycznymi ogrodami, z których rozciąga się widok na Morze Śródziemne. Jedno z tych miejsc, w których czas naprawdę ma inne znaczenie.

Wieczór na plaży

Najlepszy wieczór w Nicei wygląda tak: pizza na wynos z Piperno i oliwki z porannego targu — zjedzone na kamienistej plaży w towarzystwie zachodzącego słońca. Prosto, bez rezerwacji, bez dress code'u.

A gdy miasto ucichnie — girl dinner w pokoju. Talerz z serem, owocami i pieczywem. Zasłony poruszane wiatrem od morza. Sex and the City. Niektóre wieczory są właśnie takie i nie potrzebują niczego więcej.

Nicea to miasto, które daje Ci dokładnie tyle, ile chcesz wziąć. Nic więcej, nic mniej.